Opis

Macco Macco Rosato otwiera się jak letnia opowieść z Apulii – butelka przypomina trullo, a zawartość to świeży, promienny róż, który mruga purpurowymi refleksami. To wino ma w sobie powiew morskiej bryzy Valle d’Itria, lecz zarazem ziemisty akcent czerwonej, wapiennej gleby; jest energiczne i przyjazne, ale ma też charakter – subtelną strukturę szczepów, która pozwala mu być zarówno „do natychmiastowego picia”, jak i przyjemnym akompaniamentem do jedzenia. Ten orzeźwiający rosato łączy lokalny charakter południowych Apulii z nowoczesną elegancją: 70% Negroamaro i 30% Susumaniello dają kompozycję pełną czerwonych owoców, kwiatowych akcentów, wyważonej mineralności i cytrusowego sznytu na finiszu – idealne na aperitif, letni posiłek lub jako „gość” przy stole, który łączy prostotę z delikatną złożonością. Wytworzone z winorośli mających około 35 lat, co przekłada się na przyjemną intensywność aromatów i dobrą równowagę.

Trullo (l. mno. trulli) to tradycyjne kamienne domy mieszkalne charakterystyczne dla regionu Apulia we Włoszech, szczególnie dla miasta Alberobello. Charakteryzują się białymi ścianami i stożkowymi dachami z wapiennych płyt, układanymi bez zaprawy, co pozwalało na ich szybkie rozebranie w celu uniknięcia podatków, a także zapewniało doskonałą izolację termiczną. Stożkowe dachy często zdobią tajemnicze, białe symbole (jak słońca, gwiazdy czy serca) mające chronić dom i jego mieszkańców.

WINIFIKACJA: wytwarzanie Macco Macco jest przykładem nowoczesnego podejścia do rosato o zachowanym charakterze Apulii. 50% zbiorów traktowana jest jak wina białe – czyli grona są od razu odszypułkowywane i prasowane, a sok fermentowany bez długiego kontaktu ze skórkami — aby zachować czystość i świeżość aromatów. Drugie 50% winogron przechodzi kriomacerację trwającą około 12 godzin: krótki, zimny kontakt moszczu ze skórkami wydobywa subtelne, czerwone barwy i aromaty owocowe, ale bez ciężkości tanin. Fermentacja prowadzona jest w kontrolowanej temperaturze między 13°C a 15°C, co chroni aromaty świeżych truskawek, malin i białych kwiatów, pozostawiając w winie rześkość i elegancką kwasowość. Po fermentacji wino dojrzewa i stabilizuje się wyłącznie w stalowych, neutralnych kadziach, co pozwala na zachowanie klarowności, świeżości i mineralnego rysu terroiru – bez wpływu dębowych nut czy utlenienia. Efekt to rosato lekkie, o niskiej ekstraktywności i czystej owocowej ekspresji, z finezyjną kwasowością i długim aromatycznym finiszem.

W KIELISZKU: ukazuje się jako jasny, łososiowo-różowy kolor z delikatnymi, purpurowymi refleksami – barwa sugeruje niską ekstrakcję, świeżość i młody wiek. Przejrzystość jest wysoka, płyn ma subtelny połysk i żywe, szybko opadające „łezki”, co zapowiada lekkość i niską lepkość alkoholu. Całość wizualna mówi: wino do picia młodego, radosnego, ale wyważonego – obietnica soczystości i elegancji, nie agresywnej owocowości.

NOS: pierwsze wrażenie w nosie to fala świeżych czerwonych owoców: dojrzała truskawka, poziomki z odrobiną malinowego sorbetu i wiśni. Za nimi wychodzą jaśminowe i białokwiatowe akcenty oraz subtelny akcent bzu – kwiatowość, która unosi się nad owocowym rdzeniem. W tle pojawia się cytrusowy akcent skórki pomarańczy lub różowego grejpfruta, nadający świeżości i lekkości. Pod spodem wyczuwalna jest subtelna mineralna nuta, przypominająca mokry kamień – świadectwo kalkowego podłoża, co zdradza położenie w dolinie Valle d’Itria. Aromaty są intensywne, ale nie „słodkie”: dominują estry owocowe, co nadaje nosowi precyzję.

USTA: otwiera się rześkością i wyraźną, ale łagodną kwasowością; pierwsze nuty to soczysta truskawka i malina, potem przechodzi w cytrusowy rdzeń – grejpfrut i skórka cytryny – co daje przyjemne napięcie. Kwasowość jest żywa, ale zrównoważona, nadając wzdłuż całego przejścia pewną napiętość i czystość; taniny są ledwie wyczuwalne – drobne, delikatne, raczej strukturalne niż garbnikowe. Środkowa część smaku pokazuje mięsistość i subtelną okrągłość, dzięki czemu wino nie jest tylko „lekkością”; ma przyjemny środek, który daje wrażenie pełni bez ciężkości. W całości – bardzo pijalne, harmonijne, z elegancką owocowością i świeżością, które czynią je uniwersalnym partnerem kulinarnym.

FINISZ: świeży i średnio-długi; echo czerwonych owoców utrzymuje się kilka chwil po przełknięciu, z powracającą nutą cytrusowo-mineralną, która zostawia przyjemne napięcie. Końcowe akcenty to drobne, kwiatowe tony i subtelna goryczka skórki cytrusowej. Zaskakująco trwały jak na lekki rosé, finisz pozostawia czyste, niemal „słone” wrażenie na końcu języka, sygnalizujące, że wino dobrze sprawdzi się przy potrawach morskich i daniach o wyraźnej kwasowości. Ogólnie wino zostawia poczucie orzeźwienia i czystości smaku – idealne do rozpoczęcia posiłku lub jako towarzysz prostych, eleganckich dań.

NUTY DEGUSTACYJNE

FOOD PAIRING

• Antipasto alla pugliese – tradycyjny zestaw przekąsek charakterystyczny dla kuchni regionu Apulia (Puglia) na południu Włoch. Apulia, będąca „spichlerzem Włoch”, słynie z obfitości świeżych warzyw, oliwy z oliwek, serów i owoców morza. Antipasto alla pugliese to celebracja tych lokalnych produktów i rzemieślniczej prostoty. Skład zestawu może się różnić w zależności od pory roku i konkretnego miejsca, ale najczęściej obejmuje: warzywa w oliwie (Sott’olio): marynowane lub konserwowane w oliwie z oliwek warzywa, takie jak: melanzane a funghetto (bakłażany krojone w kostkę i marynowane), peperoni arrostiti (grillowana lub pieczona papryka), carciofini (marynowane karczochy) | sery regionalne: Burrata: Kultowy ser apulijski (rodzaj mozzarelli wypełnionej śmietanką), podawany z pomidorkami i oliwą, Ricotta salata: Solona, twarda ricotta, często pokruszona, Pecorino pugliese: Lokalny ser owczy | wędliny: choć Apulia słynie z warzyw, wędliny też są obecne, np. capocollo lub salame | pieczywo: focaccia barese: puszysta, gruba focaccia z pomidorkami i oliwkami, podstawa lokalnej kuchni, taralli: małe, chrupiące, pieczone obwarzanki, popularne jako przekąska do wina | owoce morza: małe alici marinate (marynowane sardele) lub insalata di mare (sałatka z owoców morza) | inne: czasami pojawia się też purè di fave e cicoria (purée z bobu z cykorią) w miniporcjach lub smażone polpette (pulpety). Antipasto alla pugliese to świetny sposób na spróbowanie wielu smaków regionu w jednym posiłku i idealna propozycja do lekkiego, lokalnego wina białego lub różowego.
• Bruschetta z pomidorami San Marzano i bazylią
• Polpo alla griglia – popularne, włoskie danie, które oznacza „Ośmiornica z grilla”. Jest to danie cenione w nadmorskich regionach Włoch, szczególnie latem. Przygotowanie wymaga dwóch etapów, aby ośmiornica była idealnie miękka w środku i chrupiąca na zewnątrz: 1) Gotowanie/Duszenie: Najpierw ośmiornica jest gotowana lub duszona przez dłuższy czas (w wodzie lub we własnym sosie, jak w Polpo alla Pignata), aż stanie się miękka i delikatna. 2) Grillowanie: Następnie miękka ośmiornica jest grillowana (w całości lub pokrojona na kawałki), często skropiona marynatą z oliwy, czosnku, natki pietruszki, soli i pieprzu. Grillowanie nadaje jej apetyczny, dymny aromat i chrupiącą skórkę. Polpo alla griglia podaje się na gorąco, często z dodatkiem grillowanych warzyw (takich jak ziemniaki, cukinia, papryka), świeżej sałatki lub skropione sokiem z cytryny i oliwą z oliwek. To danie jest esencją smaków morza, łącząc delikatność mięsa z intensywnym aromatem grilla
• Spiedini di pesce alla griglia – włoskie danie, które oznacza „Szaszłyki rybne z grilla”. Danie składa się z kawałków różnych gatunków ryb i owoców morza, które są nadziewane na szpikulce (szaszłyki), a następnie grillowane. Najczęściej używa się: krewetek, kalmarów (pokrojonych w kawałki lub krążki), łososia, tuńczyka, miecznika (ryby-miecza), warzyw: czasami przeplata się je kawałkami papryki, cebuli lub pomidorków cherry. Ryby często marynuje się wcześniej w prostej marynacie z oliwy z oliwek, soku z cytryny, czosnku, soli, pieprzu i świeżych ziół (pietruszki, oregano), aby nadać im smaku i zapobiec wysuszeniu podczas grillowania. Grillowanie nadaje daniu charakterystyczny, dymny aromat i lekko przypieczoną teksturę na zewnątrz, zachowując jednocześnie soczystość ryby w środku. Danie jest lekkie, zdrowe i smaczne. Podaje się je zazwyczaj jako danie główne lub przystawkę, często w towarzystwie świeżej sałatki, pieczonych ziemniaków lub grillowanych warzyw
• Cozze alla tarantina – klasyczne, popularne danie kuchni włoskiej, pochodzące z miasta Tarent (Taranto) w regionie Apulia (Puglia). Nazwa oznacza „Omułki po tarencku” (lub „Małże po tarencku”). Danie to jest cenione za swój intensywny, morski smak i szybkość przygotowania. Główny składnik: Świeże omułki jadalne (cozze). W przeciwieństwie do Cozze alla marinara (które są często tylko w białym winie i czosnku), wersja „alla tarantina” jest przygotowywana z dodatkiem pomidorów (świeżych lub passaty). Kluczowym elementem jest ostra papryczka chili (peperoncino), która nadaje daniu charakterystyczną pikantność. Używa się także obficie czosnku, oliwy z oliwek i świeżej natki pietruszki. Omułki (po dokładnym oczyszczeniu) gotuje się na dużej patelni wraz z sosem pomidorowym doprawionym czosnkiem, chili i oliwą, aż muszle się otworzą. Całość tworzy aromatyczny, lekko pikantny sos. Danie podaje się na gorąco, zazwyczaj w głębokim nalerzu. Jest to idealna przystawka (antipasto) lub secondo piatto (danie główne). Niezbędnym dodatkiem jest chrupiące pieczywo (pane) do maczania pysznego, pikantnego sosu pomidorowego
• Fritto misto di mare – popularne, tradycyjne danie kuchni włoskiej, które oznacza „mieszankę smażonych owoców morza”. Danie składa się z różnych rodzajów owoców morza, takich jak krewetki, kalmary (często krojone w krążki), małe, całe rybki, a także małże czy mątwy. Świeże owoce morza są lekko obtaczane w mące (czasem z dodatkiem semoliny). Następnie smaży się je w głębokim oleju, aż staną się złociste i chrupiące. Danie podaje się na gorąco, natychmiast po usmażeniu. Skropione jest sokiem ze świeżej cytryny. Chrupkość i intensywny smak morza to jego największe atuty. Jest to klasyczna przekąska (antipasto) lub danie główne, serwowane w nadmorskich restauracjach we Włoszech
• Spaghetti alle vongole – jedno z najbardziej klasycznych, lubianych i ikonicznych dań kuchni włoskiej. Danie to jest esencją prostoty i elegancji kuchni śródziemnomorskiej, bazującej na jakości składników. Najczęściej używa się długiego makaronu, czyli spaghetti. Głównym składnikiem są vongole (wenuski, Venus verrucosa), małe, jadalne małże, które są cenione za swój delikatny, słodkawy, morski smak. Sos prawie zawsze danie przygotowuje się w wersji „bianco” (białej), czyli bez użycia pomidorów. Sos powstaje z: oliwy z oliwek, czosnku, białego wina (odparowanego podczas gotowania), płynu, który małże wypuszczają podczas otwierania się (jest on esencją smaku morza), pietruszki (obficie posiekanej), opcjonalnie ostrej papryczki chili (peperoncino), która dodaje lekkości. Makaron gotuje się al dente, a w międzyczasie na dużej patelni przygotowuje się sos. Omułki (po dokładnym oczyszczeniu) dodaje się na patelnię, przykrywa i gotuje na ogniu, aż się otworzą. Te, które pozostają zamknięte, należy wyrzucić. Ugotowany makaron przekłada się na patelnię z sosem i małżami, miesza (podsmaża) i podaje natychmiast, posypany dużą ilością świeżej natki pietruszki. Spaghetti alle vongole to danie aromatyczne, lekkie i wyrafinowane, które idealnie pasuje do dobrze schłodzonego, wytrawnego białego wina
• Focaccia z rozmarynem i pomidorkami koktajlowymi
• Sałatka z kozim serem, burakami i orzechami włoskimi
• Grillowana pierś z kurczaka z salsą z pomidorów i czerwonej cebuli
• Zupa chłodnik na bazie pomidorów i papryki (gazpacho)
• Wrap z grillowanym łososiem i rukolą
• Tagliatelle z krewetkami i kremowym sosem cytrynowym
• Pizza z prosciutto, rukolą, pomidorkami koktajlowymi i parmezanem
• Grillowane sardynki z pietruszką i sokiem z cytryny
• Tatar z łososia z koperkiem i cytryną
• Krewetki z czosnkiem i chilli
• Sałatka z arbuzem, fetą i miętą
• Kanapka z wędzonym łososiem i kremowym serkiem
• Cobb Salad – popularna, klasyczna amerykańska sałatka, która powstała w latach 30. XX wieku w Hollywood, w restauracji Brown Derby. Nazwa pochodzi od nazwiska jej właściciela, Roberta Howley Cobb’a, który podobno stworzył ją improwizując z resztek dostępnych w kuchni późnym wieczorem. Cechą charakterystyczną Cobb Salad jest to, że jej składniki są układane warstwowo, w równoległych rzędach lub paskach, a nie mieszane od razu. Dopiero przed spożyciem sałatka jest krojona i mieszana. Sałatka jest bogata i sycąca, często traktowana jako pełne danie główne. Składa się z: mieszanki sałat (zazwyczaj rzymska, rukiew wodna, endywia, sałata lodowa), mięsa: grillowana pierś z kurczaka (lub indyka), ugotowana i pokrojona, pomidora: pomidory krojone w kostkę, jajek: jajka ugotowane na twardo, posiekane, awokado: pokrojone w plasterki lub kostkę, boczku: chrupiący, smażony boczek, pokruszony, sera: ser pleśniowy (najczęściej roquefort, czasem blue cheese), pokruszony, opcjonalnie: szczypiorek lub czerwona cebula. Tradycyjnie sałatce towarzyszy Red Wine Vinaigrette (winegret na bazie octu z czerwonego wina), choć popularne są też inne sosy, takie jak ranch czy blue cheese dressing. Cobb Salad to pożywne danie, cenione za bogactwo smaków i tekstur: od chrupiącego boczku i sałat, po kremowe awokado i ser.
• Smażone kalmary z aioli cytrusowo-czosnkowym
• Tarta z kozim serem i karmelizowaną cebulą
• Tacos z grillowanym łososiem i salsą mango
• Grillowana pierś z kurczaka z ziołowym chimichurri
• Koreczki Caprese na patyczkach (mozzarella, pomidor, bazylia)
• Faszerowane cukinie z pomidorem i serem pecorino
• Tarta z truskawkami i kremem mascarpone
• Panna cotta z sosem malinowym / Panna cotta z rabarbarem
• Mascarpone z miodem i świeżymi malinami
• Sorbet malinowy z bazylią / Sorbet truskawkowy z limonką
• Galaretka z prosecco i truskawkami

Masseria Tagaro to rodzinna winnica z Doliny Itria w Apulii, która łączy lokalną tradycję z nowoczesną winiarską praktyką. Ich butelki — od lekkiego Chardonnay po soczyste Primitivo i rodzimy Susumaniello — mają jedno przesłanie: prostota, zapach południa i uczciwa pijalność w dobrej relacji jakości do ceny. Tagaro to marka przyjazna klientowi: czytelne etykiety, aromaty skupione na owocowości i solidne, przystępne ceny. Tagaro to projekt rodzinny Lorusso — winnica powstała i rozwija się dzięki trzem pokoleniom zaangażowania rodziny. Filozofia producenta opiera się na trzech wartościach: pasja, terytorium i jakość — czyli praca w winnicy z poszanowaniem lokalnego terroiru Valle d’Itria oraz produkcja win, które oddają charakter Apulii, a jednocześnie są przystępne dla szerokiego odbiorcy. Oficjalna narracja podkreśla pochodzenie win z serca Itrii i równowagę między tradycją a technologiczną kontrolą procesów. Tagaro uprawia winnice w Valle d’Itria, w okolicach Locorotondo — część parceli leży na wyższych pozycjach (około 450 m n.p.m. podawane w materiałach), co dla Apulii oznacza chłodniejsze mikroklimaty i lepsze zachowanie kwasowości w winogronach. Około 30 ha prowadzonych działek dedykowanych jest zarówno odmianom lokalnym, jak i kilku odmianom międzynarodowym. To terroir daje winom równowagę między dojrzałością owocu a świeżością mineralną. Wina Tagaro są produkowane z myślą o rynku konsumenckim. Tagaro eksponuje przede wszystkim lokalne odmiany Apulii — Primitivo, Negroamaro, Susumaniello, Nero di Troia — równolegle w ofercie pojawiają się też bardziej „uniwersalne” etykiety: Chardonnay czy winiarskie blendy. Styl: od win owocowych i łatwych (entry-level) po wersje bardziej skoncentrowane (Appassimento/Primitivo di Manduria), ale zawsze z akcentem na pijalność i charakter regionu (słoneczne, soczyste, często z pełnym owocem i umiarkowanym dębem). W praktyce znajdziesz u nich zarówno wina do codziennego picia, jak i butelki na specjalne okazje.