Opis

Cava Monastrell Brut Nature Zero Dosage od De Nariz to wyjątkowa propozycja dla miłośników bąbelków poszukujących czegoś szczerego, surowego i zarazem zmysłowego – różowa, mineralna i absolutnie bez dodatku dosage/liqueur d’expédition , zaprojektowana tak, aby pokazać czystą osobowość Monastrell w wersji musującej. W butelce znajdziesz energię śródziemnomorskich winnic położonych blisko wybrzeża i w dolinach otoczonych niewysokimi siodłami, dojrzewających w warunkach sprzyjających świeżości i elegancji; całość powstała w ramach DO Cava metodą tradycyjną z drugą fermentacją w butelce i długim kontaktem z osadem drożdżowym – 2 lata. To cava bez dodatku likieru ekspedycyjnego (zero dosage), gdzie przetrwa tylko minimalny, naturalny cukier resztkowy, co daje bardzo wytrawne wykończenie, z subtelnym aromatem czerwonych owoców i wyraźną kwasowością. Butelka sprzedawana jest w eleganckim etui / pudełku prezentowym, co czyni ją także świetnym wyborem na upominek. De Nariz podkreśla naturalność i minimalizm interwencji – od zbiorów po długi kontakt z osadem drożdżowym – co czyni z tej butelki idealny wybór zarówno na aperitif, jak i do dań, gdzie potrzebna jest jednocześnie kwasowość i charakter owocu. To propozycja dla osób, które chcą doświadczyć „czystej” wersji szczepu Monastrell – w formie musującej, z elegancką pijalnością i wyrazistym charakterem terroir.

WINIFIKACJA: winnicę, z której pochodzą grona, cechuje śródziemnomorski klimat i położenie blisko wybrzeża oraz w dolinach między niewysokimi pasmami górskimi – te warunki dają Monastrellowi intensywny, skoncentrowany owoc i równocześnie dobrą kwasowość. Zebrane grona poddawane są tradycyjnemu procesowi tworzenia cava: pierwsza fermentacja odbywa się kontrolowanie, by zachować czystość aromatów, a następnie następuje butelkowanie i druga fermentacja w butelce metodą tradycyjną (méthode traditionnelle / método tradicional). Butelki trafiają do podziemnych piwnic, gdzie przez dwa lata pozostają w kontakcie z osadem drożdżowym w stałej temperaturze 15–17°C – to właśnie ten długi okres nadaje winu delikatne nuty drożdżowe i kremowość w strukturze piany. Po dojrzewaniu nie dodaje się likieru ekspedycyjnego (zero dosage), więc jedyną słodycz stanowi minimalny, naturalny cukier resztkowy, który pozostał po fermentacji; dzięki temu wyrazistość owocu i mineralność terroiru pozostają nienaruszone. Cały proces stawia na jak najmniej interwencji i pozwala winu „mówić” w sposób natywny: owoc Monastrellu, orzeźwiająca kwasowość i bardzo delikatne, drożdżowe tło tworzą finalny profil.

W KIELISZKU: wita nas blade, różowawe, wręcz łososiowe zabarwienie o dużej przejrzystości i lśniącej poświacie; perlage jest drobny, bardzo regularny i długi – bąbelki są finezyjne, wspinają się gęsto, tworząc trwały kożuch piany u brzegu kieliszka. Światło wydobywa subtelne refleksy brzoskwiniowo-koralowe, a klarowność sygnalizuje elegancką strukturę – wizualnie komunikuje finezję i świeżość, a jasna barwa zapowiada profil aromatyczny oparty na czerwonych owocach i nutach morskich.

NOS: ujawnia wyraźny, choć nie przytłaczający aromat czerwonych jagód – truskawki, maliny oraz świeże poziomki – spleciony z cytrusową nutą skórki cytryny i grejpfruta oraz delikatnej brzoskwini. W miarę napowietrzania pojawiają się akcenty morskiej soli i jodu, ziołowe niuanse śródziemnomorskich roślin (majeranek, zioła prowansalskie) oraz subtelne nuty drożdżowe i biszkoptowe wynikające z długiego kontaktu z osadem. Całość jest wyczuwalnie wytrawna i jednolita w wyrazie – zero dosage uwypukla mineralność i świeżość aromatów, pozostawiając wrażenie czystości i precyzji. Bukiet jest uporządkowany: owoc prowadzi, nuty drożdżowe wspierają i nadają winu głębi, a brak dosage powoduje, że aromaty pozostają natychmiastowymi, „prawdziwymi” wrażeniami bez maskowania cukrem.

USTA: wino zachowuje świetną równowagę między świeżą kwasowością a żywym, owocowym wnętrzem. Atakuje język pierwszą falą soczystej kwasowej cytrusowości – biały grejpfrut i zielone jabłko – która natychmiast podnosi poczucie świeżości i trzyma strukturę. W środku pojawia się wyraźna owocowość czerwonych jagód: malina i leśna poziomka, z posmakiem soku z czerwonej porzeczki, które nadają pikanterii i rześkości. Tekstura jest drobno musująca i gładka – kontakt z drożdżami wprowadza kremową nutę, która zaokrągla bąbelki, dając wrażenie „pełniejszego” musowania. Brak dosage sprawia, że wino nie ukrywa swojej szczupłości; zamiast cukrowej owocowości mamy wyraźną mineralność i lekko słonawy posmak, który bardzo dobrze współgra z morskimi i słonymi potrawami. W połowie pojawiają się nuty pieczonych jabłek i biszkoptu, a także cień ziołowej goryczki, która finezyjnie domyka środkową fazę smaku. To wino ma świetny „lift” kwasowości, jest rześkie, a jednocześnie złożone: daje poczucie elegancji i długo utrzymującej się energii. Pod względem balansu – niska pozorna słodycz, wyraźna kwasowość i mineralna nuta czynią je doskonałym towarzyszem dla dań o intensywniejszej strukturze smakowej.

FINISZ: finezja wykończenia to połączenie świeżej, długotrwałej kwasowości i słonej mineralności, która pozostaje na końcu jako delikatne memento. Posmak czerwonych owoców (malina, poziomka) utrzymuje się w tle, połączony z drożdżowym/ułożonym biszkoptowym echem. Finisz jest czysty i precyzyjny – po wypiciu pozostaje przyjemne napięcie i ochota na kolejny łyk. Dzięki braku dosage w wykończeniu nie pojawia się słodki ślad, tylko czysta morska nuta.

NUTY DEGUSTACYJNE

FOOD PAIRING

• Gambas al Ajillo – hiszpańskie danie, które oznacza „Krewetki z czosnkiem”. Jest to jedna z najbardziej znanych i popularnych przekąsek (tapas) w Hiszpanii. Głównym składnikiem są krewetki, które smaży się na oliwie z oliwek, często z dużą ilością czosnku, papryczki chili (świeżej lub suszonej) oraz świeżej natki pietruszki. Danie przygotowuje się bardzo szybko, zazwyczaj w tradycyjnym, małym, glinianym naczyniu, w którym krewetki serwuje się bezpośrednio po usmażeniu. Skwierczący olej z czosnkiem i chili to kluczowy element.  Danie jest bardzo aromatyczne i intensywne w smaku. Podaje się je na gorąco, a dołączone pieczywo służy do maczania w aromatycznym sosie powstałym z oliwy, czosnku i soku z krewetek
• Croquetas de Jamón – „Krokiety z szynką”, a dokładniej z szynką długodojrzewającą jamón serrano lub, w wersji premium, jamón ibérico. Jest to jedna z najbardziej klasycznych, popularnych i uwielbianych przekąsek (tapas) w całej Hiszpanii. Głównymi składnikami są drobno posiekana hiszpańska szynka jamón oraz bardzo gęsty, kremowy sos beszamelowy (z mleka, masła i mąki), doprawiony zazwyczaj gałką muszkatołową, solą i pieprzem. Idealne croquetas powinny być chrupiące z zewnątrz i niezwykle kremowe, aksamitne w środku. Podaje się je na gorąco, zazwyczaj jako przystawkę do piwa, wina lub jako element zestawu tapas
• Boquerones en Vinagre – klasyczna hiszpańska przekąska (tapas), która oznacza dosłownie „Sardele w occie” lub „Marynowane sardele”. Składnik główny: Sardele (boquerones), czyli małe, srebrzyste ryby, które są surowe, ale zostały zamarynowane w occie, co sprawia, że ich mięso staje się białe i nabiera smaku. Sardele są najpierw filetowane, a następnie marynuje się je w mieszance octu winnego i soli. Kwas z octu „gotuje” rybę, sprawiając, że mięso staje się delikatne i białe, a także konserwuje je. Po zamarynowaniu sardele zanurza się w oliwie z oliwek, a przed podaniem posypuje się je posiekanym czosnkiem i świeżą natką pietruszki. Danie ma orzeźwiający, kwaśny smak przełamany bogactwem oliwy z oliwek i ostrością czosnku. Najczęściej serwuje się je na zimno, jako tapas lub przystawka, często w towarzystwie chrupiącego pieczywa i schłodzonego piwa lub wina
• Kanapka bocadillo (lub potocznie bocata) – hiszpańska, tradycyjna kanapka, która jest podstawowym elementem tamtejszej kultury kulinarnej. Zawsze jest robiona z podłużnego kawałka chleba, zazwyczaj z hiszpańskiej bagietki (barra de pan) lub podobnego, chrupiącego pieczywa, przeciętego wzdłuż. Tradycyjne bocadillos są często bardzo proste i zawierają tylko jeden lub dwa główne składniki. Ich siła tkwi w jakości składników i pieczywa. Popularne nadzienia: Jamón Serrano (szynka długodojrzewająca) – klasyk, często z dodatkiem oliwy z oliwek, natarciem pomidora i czosnku, Tortilla Española (hiszpański omlet ziemniaczany), tuńczyk (często z puszki, z oliwkami, papryką lub majonezem), Lomo (polędwiczka wieprzowa, często grillowana) z dodatkami, takimi jak ser czy papryka, Calamares (smażone krążki kalmarów) – madrycka specjalność, Chorizo lub inne regionalne wędliny, Warzywa (np. pieczona papryka, cukinia, bakłażan). Bocadillo to popularny, pożywny posiłek, często spożywany na śniadanie, lunch, kolację lub jako przekąska (merienda), dostępny w większości hiszpańskich kawiarni i barów tapas
• Pulpo a la gallega – hiszpańskie danie regionalne, które oznacza „Ośmiornicę po galicyjsku” (nazwa pochodzi od regionu Galicja, Galicia, na północnym zachodzie Hiszpanii). Danie to, w Galicji często nazywane polbo á feira (ośmiornica jarmarczna/targowa), jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych potraw hiszpańskiej kuchni. Ośmiornica jest najpierw gotowana do miękkości. Tradycyjnie Galicyjczycy stosują technikę „straszenia” ośmiornicy – zanurzają ją we wrzątku i wyciągają kilka razy, co ma zapewnić jej idealną teksturę. Ugotowaną ośmiornicę kroi się w cienkie plastry (krążki) i podaje w bardzo prosty, ale aromatyczny sposób: Układa się ją na dnie drewnianego talerzyka, często na warstwie ugotowanych, pokrojonych w plastry ziemniaków. Obficie skrapia się oliwą z oliwek extra virgin. Posypuje się grubą solą morską. Doprawia się słodką papryką (pimentón dulce), a czasem odrobiną ostrej (pimentón picante). Danie charakteryzuje się delikatną, ale sprężystą teksturą ośmiornicy oraz intensywnym, morskim smakiem, podkreślonym przez oliwę i paprykę
• Embutidos de la región (regionalne wędliny) – różne rodzaje kiełbas, takie jak sobrasada, longaniza czy morcilla
• Ostrygi lub Mule gotowane na parze
• Tatar z tuńczyka z oliwą, limonką i sezamem
• Ceviche z dorsza z cytryną i kolendrą
• Tapenada z czarnych oliwek na grzance
• Gazpacho z dojrzałych pomidorów i ogórka
• Tosty z anchois, pomidorami i oliwą ekstra vergine
• Jamón Ibérico z cienko krojonym chlebem i oliwą
• Grillowane kalmary z natką pietruszki i czosnkiem
• Sushi bowl z mieszanką świeżych warzyw i łososiem
• Krewetki w tempurze z sosem ponzu
• Sery regionalne z Murcji: Queso de Murcia al Vino (DOP): Jest to lokalny, tradycyjny, półtwardy ser z mleka koziego, którego skórka jest myta w czerwonym winie. Taki proces nadaje skórce charakterystyczny, czerwonofioletowy kolor i owocowe nuty, które naturalnie komponują się z lokalnym winem Monastrell. Queso de Murcia Curado (DOP): Dojrzewająca, twardsza wersja sera z Murcji, o bardziej intensywnym, orzechowym smaku, która będzie pasować do starszych i bardziej złożonych win Monastrell.
• Sery uniwersalne i hiszpańskie: Manchego (DOP): Klasyczny, hiszpański, twardy ser z mleka owczego, o maślanym i orzechowym smaku. Jego dojrzalsze wersje (curado) będą idealnie pasować do Monastrell, gdyż ich intensywność i twarda tekstura równoważą taniny wina. Idiazábal (DOP): Ser z mleka owczego z Kraju Basków i Nawarry, często wędzony. Jego dymne i intensywne nuty będą doskonałym uzupełnieniem owocowo-korzennych aromatów Monastrell. Queso Ibérico: Ser mieszany (z mleka krowiego, koziego i owczego), który jest powszechnie dostępny w Hiszpanii. W zależności od stopnia dojrzałości, może być łagodniejszy lub bardziej intensywny, dobrze pasując do różnych wersji Monastrell.
• Sery międzynarodowe: Comte (AOP): Francuski, twardy ser z mleka krowiego o złożonym, orzechowym i lekko słodkawym smaku. Jego bogactwo doskonale współgra z pełnym ciałem Monastrell. Pecorino (DOP): Włoski, twardy ser z mleka owczego, charakteryzujący się pikantnym, słonym smakiem. Jego ostrość będzie kontrastować z owocowością wina, tworząc ciekawe połączenie. Dojrzały Gouda: Holenderski, twardy ser z mleka krowiego, z kryształkami soli i karmelowo-orzechowym smakiem, który świetnie zrównoważy taniny wina Monastrell.
• Granita z malin – lekka i orzeźwiająca
• Sorbet z cytryny i bazylii
• Sernik na zimno z musem truskawkowym
• Karmelizowane brzoskwinie z jogurtem greckim
• Galaretka z prosecco i świeżych malin

Pedro Martínez to hiszpański sommelier, enolog i winemaker, który zdobył rozgłos już młodo – w 2001 roku wygrał konkurs „Nariz de Oro” i od tego czasu jest postacią rozpoznawalną w hiszpańskim świecie wina; pracował też jako doradca i ma na koncie współpracę z różnymi projektami w branży. De Nariz to butikowy projekt z rejonu Yecla (Murcia), w którym Pedro koncentruje się na szczepie Monastrell – odmianie lokalnej, którą chce „pokazać” w najlepszym świetle. Winnica/marka stawia na odzyskiwanie i ochronę starych krzewów w vaso (krzewy krzaczaste), niskie plony, uprawę na suchym ugorze i możliwie najmniejszą interwencję w piwnicy, żeby „mówił” terroir. To podejście jest wyraźnie eksponowane w opisach ich win. De Nariz współpracuje z parcelami o starych, często nie szczepionych (pie franco) krzewach – przykładowo występują winnice ~50-80-letnie, osadzone powyżej 800-900 m n.p.m., co dodaje winom świeżości. Winiarstwo De Nariz łączy tradycyjne podejście z selektywnymi zabiegami w piwnicy: fermentacje naturalne, dojrzewanie w dużych beczkach i ograniczona interwencja technologiczna. Marka stawia też na silny, konceptualny design (słynny „złoty nos” na etykiecie) oraz limitowane serie i butelki magnum, co wyróżnia ją na rynku. Opakowanie i komunikacja wizualna De Nariz zdobywały uznanie i stały się integralną częścią tożsamości projektu.

FILOZOFIA I PODEJŚCIE DO WINA

1. Terroir i stare winnice – De Nariz wybiera działki o specyficznych warunkach: gleby wapienne/ piaszczyste, ubogie w materię organiczną, winnice stare (niekiedy pie franco – własne korzenie) i często duża wysokość nad poziomem morza.

2. Minimalna interwencja – W winnicy i w piwnicy stosowane są metody ograniczające sztuczne zabiegi, by jak najwierniej oddać charakter miejsca: uprawa na sucho („dry farming”), kontrolowane plony, fermentacje mniej mechaniczne.

3. Monastrell w centrum uwagi – Całość portfolio oparta jest na tej odmianie, uważanej przez Martíneza za jedną z najciekawszych i niedostatecznie docenionych.

4. Prezentacja i design jako część komunikacji – Butelka De Nariz to nie tylko wino, ale także opowieść: etykieta z „nosową” ikoną – odwołująca się do roli węchu i doświadczenia sensorycznego. Projekt został nagrodzony wieloma międzynarodowymi wyróżnieniami (m.in. Pentawards) za design.

5. Ekspresja różnic parceli i regionów – Wina z różnych części Murcji (Yecla, Jumilla, północ-zachód) mają ukazywać różnice w terroir i w klimacie, a nie być sztucznie ujednolicone.

Dla miłośnika wina, De Nariz to nie kolejne „markowe” wino, lecz projekt z tożsamością. To wina, które mówią o miejscu, o odmianie i o wizji. Pedro Martínez – jako sommelier i enolog – przenosi swoje doświadczenie w obsłudze i degustacji do produkcji: wie jak słuchać wina, jak reagować na terroir, jak unikać przesadnej interwencji.