Opis

Castello di Meleto Chianti Classico Gran Selezione DOCG to esencja klasycznego Sangiovese z pogranicza tradycji i precyzji enologicznej: szczep Sangiovese w najczystszej formie, pochodzący z działek Casi, San Pietro i Poggiarso, z winorośli sadzonych między 2000 a 2003 rokiem. Warto podkreślić, że wina z linii „Gran Selezione” to selekcja najlepszych gron i rygorystyczna kontrola winnicy i piwnicy – od ręcznego zbioru, przez dwuetapowe sortowanie, po długie dojrzewanie w dużych dębowych kadziach. Każdy etap powstawania tego wina służy zachowaniu typowego, surowego charakteru Sangiovese przy jednoczesnym rozwoju gęstej struktury i elegancji. To wino dla osób ceniących równowagę między tradycją a koncentracją – świetne do degustacji teraz, ale też z potencjałem dojrzewania w piwnicy. Sprawdzi się jako gwiazda kolacji – będzie znakomicie komponować się z cięższymi, regionalnymi specjałami Toskanii, ale również z kreatywnymi daniami międzynarodowymi.

WINIFIKACJA: producent przykłada ekstremalną uwagę do detalu już w winnicy: plantacje prowadzone metodą Guyot (5 000 krzewów/ha) i niska wydajność (ok. 5,5 t/ha) sprzyjają koncentracji smaków w owocach. Zbiór wyłącznie ręczny – grona trafiają do skrzynek 10-12 kg, co minimalizuje ich uszkodzenia przed selekcją. Selekcja odbywa się dwustopniowo – w winnicy i ponownie na stole sortowniczym w piwnicy – dzięki czemu do fermentacji trafiają jedynie zdrowe, optymalnie dojrzałe jagody. Po delikatnym odszypułkowaniu następuje tłoczenie i kontrolowane schładzanie moszczu: fermentacja alkoholowa i następujące po niej maceracje są dostosowywane do rocznika, z zachowaniem reguł DOCG, co pozwala na elastyczne wydobycie aromatów Sangiovese. Dojrzewanie trwa 27 miesięcy w dużych dębowych beczkach 50 hl i 30 hl – wybór dużych pojemności minimalizuje natarczywą wanilię i dąb, pozwalając na subtelne pojawienie się nut przyprawowych i na zaokrąglenie tanin. Wino odpoczywa następnie minimum 6 miesięcy w butelce przed wypuszczeniem – czas ten pozwala na integrację aromatów i stabilizację struktury.

W KIELISZKU: wino pokazuje intensywny, głęboki kolor czerwony z rubinowymo-fioletowymi refleksami, typowymi dla skoncentrowanego Sangiovese. Optycznie ma gęstszą „łzy” niż klasyczne Chianti Classico – przepuszcza światło, ale pozostawia mięsiste ślady na ściankach kieliszka, co sugeruje bogactwo ekstraktu i dobrą strukturę. Całość przemawia językiem elegancji: wino nie „krzyczy” ciężarem, lecz przekonuje złożonością i długością.

NOS: pierwszy wdech ujawnia szeroką paletę: dominują dojrzałe czerwone owoce – wiśnia, konfitura malinowa i czereśnia, ale bez przesadnej „słodyczy” owocu; owoce są dojrzewające, soczyste. Na drugim planie pojawiają się charakterystyczne fiołkowe, lawendowe i ziołowe aromaty – delikatna nuta kwiatu fiołka i lawendy oraz ziół śródziemnomorskich (rozmaryn, szałwia) nadają bukietowi aromatycznej elegancji i charakteru prowincjonalnej Toskanii. Dalej rozwijają się przyprawy: pieprz biały i czarny, goździk, subtelne nuty anyżu i odrobina cynamonu, wynikające prawdopodobnie z dojrzewania w dębie, choć dzięki dużym beczkom akcent dębu pozostaje stonowany. W miarę napowietrzania odsłaniają się nuty leśne, cedrowe, skórzane, odrobina tytoniu, które dodają głębi i terroir. Całość jest ukierunkowana i czysta — intensywność aromatów jest wysoka, ale bez faworyzowania dębu.

USTA: wino pokazuje strukturę: wyraźna, żywa kwasowość napędza środkową część bukietu, dzięki czemu wino pozostaje świeże i długowieczne. Taniny są obecne – zdecydowane, lecz aksamitne i dobrze przetworzone; to taniny, które podtrzymują strukturę i dają suchość, ale nie przytłaczają, tworząc harmonijny szkielet. Środkowe nuty smakowe to skoncentrowane czerwone owoce z lekką nutą ziołowo-mineralną; wyczuwalne są także subtelne przyprawowe akcenty (pieprz, goździk) i delikatna nuta kawowa/ziemistość na finiszu. Balans między kwasowością, ekstraktem i taninami jest klasycznie włoski – wino zarówno pije się przyjemnie dziś, jak i ma potencjał do dojrzewania przez kilka lat. Masa i gęstość w smaku sugerują wysoką trwałość – każdy łyk rozwija kolejne warstwy smaku.

FINISZ: długi i uporządkowany: owoce ustępują miejsca nutom korzennym, balsamicznym i lekko ziołowym; ostatnim akcentem bywa wytrawna, przyjemnie kawowa nuta i lekka wanilia. Utrzymywanie się smaków jest znaczące – trwałość to jedna z cech Gran Selezione – i pozostawia w ustach wrażenie równowagi i dojrzałości. Połyskująca kwasowość podtrzymuje świeżość aż do końca, co sprawia, że wino zachęca do kolejnego łyka lub do dopasowania z daniem, które wzbogaci smak (np. jagnięcina, dziczyzna, sosy na bazie pomidorów i ziół).

NUTY DEGUSTACYJNE

FOOD PAIRING

• Polpette al sugo – klopsiki w sosie (najczęściej pomidorowym). Jest to jedno z najbardziej popularnych, domowych dań kuchni włoskiej, często kojarzone z kuchnią babci (nonny) i niedzielnym obiadem. Składnik główny: Klopsiki, czyli polpette. Włoskie klopsiki są zazwyczaj mniejsze niż polskie, ale większe niż szwedzkie. Najczęściej używa się mieszanki mięsa mielonego – wołowiny i wieprzowiny (czasem z dodatkiem cielęciny). Mięso łączy się z tartym parmezanem lub pecorino, bułką tartą namoczoną w mleku, jajkiem, posiekaną natką pietruszki, czosnkiem, solą i pieprzem. Czasami dodaje się do środka kawałek mozzarelli, aby klopsik był bardziej kremowy. Klopsiki gotuje się (dusi) bezpośrednio w prostym, ale aromatycznym sosie pomidorowym (sugo di pomodoro), przygotowanym z pomidorów pelati, oliwy, czosnku i bazylii. To powolne duszenie sprawia, że mięso wchłania smak sosu, a sos zyskuje smak mięsa
• Pici al ragù – tradycyjne toskańskie danie, które składa się z makaronu pici podawanego z gęstym, mięsnym sosem ragù. Pici to ręcznie robiony makaron, przypominający grube, nieregularne spaghetti. To właśnie jego „rustykalna” i solidna tekstura sprawia, że idealnie pasuje do obfitego, mięsnego sosu
• Spaghetti alla puttanesca – klasyczne włoskie danie makaronowe, które charakteryzuje się intensywnym, słonym i lekko pikantnym smakiem.
  Typowy sos do spaghetti alla puttanesca składa się z: pomidorów: najczęściej używa się pomidorów z puszki, krojonych lub przecieru, anchois: solone fileciki, które rozpuszczają się na patelni, tworząc bogatą bazę smakową, oliwek: najczęściej czarnych, jak oliwki Gaeta, które dodają słonego i wyrazistego smaku, kaparów: małe, słone kapary, które dodają ostrości i kwasowości, czosnku: dodawany w większej ilości, aby wzmocnić aromat, płatków chili (peperoncino): dla nadania potrawie pikantności, oliwy z oliwek: do smażenia składników i połączenia sosu
• Bistecca alla Fiorentina – jeden z najbardziej ikonicznych steków kuchni włoskiej, pochodzący z Toskanii, a szczególnie związany z Florencją. Jest to duży, gruby kawałek mięsa wołowego z kością w kształcie litery T, który jest grillowany na rozżarzonym węglu
• Porchetta (wymawiane por-ket-ta) – to tradycyjna, wolno pieczona włoska wieprzowina, która słynie ze swojej chrupiącej skórki i soczystego, aromatycznego wnętrza
• Spezzatino di manzo al pomodoro – tradycyjne, sycące i rozgrzewające włoskie danie, które można przetłumaczyć jako „gulasz wołowy w sosie pomidorowym”. Jest to popularny w całych Włoszech gulasz, lub potrawka, która zawdzięcza swój bogaty smak i delikatną konsystencję długiemu i powolnemu gotowaniu. Długie duszenie jest niezbędne, aby stało się ono miękkie i soczyste
• Beef Wellington – wykwintne danie kuchni brytyjskiej, składające się z polędwicy wołowej, pasztetu (często z gęsich lub kaczych wątróbek) lub farszu grzybowego (duxelles), oraz szynki parmeńskiej, zapieczonych razem w cieście francuskim. Polędwica wołowa to najszlachetniejsza część mięsa wołowego, która jest najpierw krótko obsmażana na patelni, aby zamknąć pory i zachować soczystość. Farsz grzybowy (duxelles) składa się z drobno posiekanych grzybów (zwykle pieczarek), szalotek i ziół, które dusi się na maśle, aż cała wilgoć odparuje i powstanie gęsta pasta. Cienkie plastry szynki parmeńskiej (prosciutto) układane są na farszu grzybowym, a następnie zawija się w nie polędwicę. Szynka chroni ciasto francuskie przed wilgocią z grzybów. Całość jest owijana płatem ciasta francuskiego, a następnie pieczona do momentu, aż ciasto stanie się złociste i chrupiące, a mięso będzie idealnie upieczone
• Shepherd’s Pie – klasyczne, tradycyjne danie kuchni brytyjskiej (angielskiej, szkockiej, walijskiej i irlandzkiej). Nazwa oznacza dosłownie „pasterski pasztet” lub „placek pasterza”. Jest to rodzaj zapiekanki, danie jednogarnkowe, składające się z dwóch głównych warstw: Warstwa dolna (mięsna): Gulasz mięsny z warzywami. Warstwa górna (góra): Gruba warstwa puree ziemniaczanego. Tradycyjnie Shepherd’s pie przygotowuje się z mięsa mielonego jagnięcego lub baraniego (stąd nazwa „pasterski”, od shepherd). Farsz mięsny zawiera zazwyczaj cebulę, marchewkę, groszek i seler naciowy. Całość jest duszona w sosie na bazie bulionu, często z dodatkiem sosu Worcestershire, który nadaje charakterystyczny smak. Warstwa ziemniaczana jest obfita, często wzbogacona masłem, mlekiem i czasem startym serem (np. cheddar) na wierzchu, co sprawia, że podczas pieczenia tworzy się chrupiąca, złocista skorupka. Danie jest składane w naczyniu żaroodpornym, a następnie zapiekane w piekarniku, aż do uzyskania złocistego wierzchu. Shepherd’s pie to sycące, rozgrzewające danie, będące kwintesencją brytyjskiego komfortowego jedzenia, idealne na chłodne dni.
• Guinness Shepherd’s Pie – odmiana klasycznej zapiekanki Shepherd’s Pie lub Cottage Pie, w której sos do mięsa jest wzbogacany piwem Guinness. Dodatek irlandzkiego stouta nadaje daniu wyjątkowej głębi, bogactwa i nuty słodowej, które odróżniają je od tradycyjnego przepisu. Zamiast typowego bulionu i wina czerwonego, do bazy sosu dodaje się piwo Guinness. Podczas duszenia alkohol odparowuje, pozostawiając charakterystyczny, złożony smak, który doskonale komponuje się z mięsem i warzywami. W zależności od przepisu, do farszu można użyć mielonej jagnięciny (tradycyjna Shepherd’s Pie), mielonej wołowiny (Cottage Pie) lub nawet pokrojonych kawałków wołowiny, jak w gulaszu wołowym. Często, aby podkreślić irlandzki charakter dania, do farszu dodaje się też inne typowe składniki, takie jak por czy świeży tymianek. Wierzch zapiekanki, czyli puree ziemniaczane, bywa wzbogacony o irlandzki ser cheddar, który topiąc się w piekarniku, tworzy pyszną, złocistą skorupkę. Guinness Shepherd’s Pie to danie o silniejszym i bardziej złożonym smaku niż jego klasyczny odpowiednik
• Gulasz z dzika z dodatkiem jałowca i suszonych śliwek
• Duszone policzki wołowe w ciemnym sosie z wina i czekolady
• Pieczeń z rostbefu pieczona pod skorupą z soli i ziół, serwowana z chutneyem z borówek
• Tarta pomidorowa z tapenadą z oliwek i świeżą bazylią
• Cantucci z migdałami i ganache z ciemnej czekolady
• Czekoladowe tartaletki z nutą chili i soli morskiej
• Sery: świeży Pecorino Toscano (fresco): o łagodnym, mlecznym smaku i miękkiej konsystencji, dojrzały Pecorino Toscano (stagionato): o wyrazistym, orzechowym smaku i twardej konsystencji, Marzolino – wyjątkowy toskański ser owczy, ceniony za delikatny, lekko orzechowy smak i kremową konsystencję, Parmigiano Reggiano: Jego słony, orzechowy smak świetnie równoważy owocowe nuty czerwonych toskańskich win, Grana Padano: Mniej słony i bardziej łagodny od parmezanu, również doskonale pasuje do mocniejszych win, Asiago: Podkreśla ziołowe nuty toskańskich win
• Deska wędlin i kiełbas: Finocchiona: toskańska kiełbasa przyprawiona nasionami kopru włoskiego (finocchio), co nadaje jej anyżkowy, słodkawy smak, który dobrze współgra z owocowymi nutami Brunello, Salame Toscano: popularne toskańskie salami o intensywnym smaku i twardej konsystencji, często doprawiane winem, pieprzem i czosnkiem. Jego struktura i bogactwo smaku stanowią idealną parę dla Brunello, Capocollo: wędlina z karkówki wieprzowej, sezonowana solą, pieprzem, papryką i nasionami kopru włoskiego, dojrzewa przez co najmniej 5 miesięcy. Długie dojrzewanie nadaje jej intensywny i złożony smak, który doskonale łączy się z Brunello, Prosciutto Crudo Toscano: dojrzewająca szynka parmeńska, cienko krojona, może być dobrym dodatkiem, jednak jej delikatność może zostać przytłumiona przez mocne taniny wina, ’Nduja: pikantna, smarowna kiełbasa z Kalabrii, produkowana z tłustej wieprzowiny i papryczek chili, może stworzyć odważne połączenie z Brunello. Jej pikantność i intensywność potrafi zrównoważyć mocny charakter wina, zwłaszcza w połączeniu z dojrzewającym serem Pecorino

OCENY I NAGRODY

91 punktów (rocznik 2020): „Lśniący, ciemny rubinowy kolor z delikatnym obrzeżem. Elegancki, lekko perfumowany bukiet dzikich jagód, liści pomidora i runa leśnego. Zrównoważony na podniebieniu, pomiędzy świeżą kwasowością, mocnymi taninami i delikatnie gorzkimi owocami, o średniej mocy.” – Degustacja z dnia 16.10.2024 r.: Othmar Kiem, Simon Staffler

/

92 punkty (rocznik 2016): „Jasny, ciemny rubin. Lekko ziemisty nos suszonych pomidorów i buraków z dojrzałą wiśnią i subtelnym cedrem. Mineralno-żelazisty na podniebieniu z napiętą kwasowością, bardziej ziemistymi tonami, wyraźnymi czerwonymi owocami i minimalnym posmakiem w finiszu.” – Degustacja z dnia 14.02.2021 r.: Othmar Kiem, Simon Staffler

…

Castello di Meleto to zabytkowy kompleks w sercu Chianti, którego historia sięga 1256 roku. Majątek łączy w sobie zamek, rozległe winnice, gaje oliwne i obszerne lasy, tworząc pejzaż typowy dla najlepszych części Toskanii. Posiadłość rozciąga się na około 1 000 hektarów, z dużą częścią przeznaczoną na ochronę lasów i bioróżnorodność, co wpływa pozytywnie na równowagę ekosystemu. Produkcja wina w Meleto opiera się na jasnej filozofii terroir – jakość zaczyna się w parcelach, a nie w butelce. Projekt Cru podkreśla to podejście: „130 razy po jednym hektarze”, czyli uważna, parcelarna selekcja i interpretacja różnych mikroobszarów. Winnice są więc podzielone i monitorowane według ekspozycji, gleby i wysokości, aby wydobyć unikalny charakter każdej parceli. Wprowadzane innowacje wspierają praktyki organiczne i precyzyjne zarządzanie uprawami, z myślą o trwałości produkcji. W ramach działań proekologicznych powstał Bee Park – dedykowana przestrzeń dla pszczół i dzikich zapylaczy, która wspiera ekosystem winnic i podkreśla rolę małych organizmów w jakości upraw oraz programy ochrony lasów. Wszystkie butelki noszą odcisk gospodarstwa – wina pochodzą wyłącznie z winogron z własnych parcel, co daje spójność i autentyczność. Styl winiarski łączy tradycyjną toskańską elegancję z kontrolą procesów winiarskich i przemyślanym dojrzewaniem. Gościnność na zamku oferuje pobyty, degustacje i doświadczenia enoturystyczne, które pozwalają poznać wina „u źródła”. To szansa na spacer po parcelach, spotkanie z historią i degustację w atmosferze zamku. Marka stawia na długofalową ochronę krajobrazu i edukację, traktując produkcję wina jako część lokalnego dziedzictwa. Dzięki temu Castello di Meleto dostarcza wina o wyraźnym charakterze miejsca oraz doświadczenie, które łączy smak z opowieścią o regionie. To idealna propozycja dla klientów szukających autentycznego, zrównoważonego Chianti zarówno w butelce, jak i w pobycie. Gospodarstwo łączy transparentność produkcji z doświadczeniem turystycznym – można tu zrozumieć proces od winorośli po kieliszek. Castello di Meleto to więc propozycja dla tych, którzy szukają autentycznego, świadomego doświadczenia toskańskiego wina: miejsce z historią, zrównoważonym podejściem i ofertą dopracowaną zarówno dla smakoszy, jak i gości pragnących wypoczynku.