Opis

Trebbiano Toscano IGT BIO od Podere 414 to 100% Trebbiano Toscano, odtworzone i zaakcentowane jako biały „z charakterem” — cel producenta to przywrócenie tradycyjnego profilu tej odmiany z terroir Maremmy, w nowoczesnej, organicznej odsłonie. Wino zyskuje przy dłuższym leżakowaniu i ma potencjał do >10 lat. Produkcja jest ograniczona (ok. 3 500 butelek w roczniku). Połączenie słonecznego aromatu i solidnej struktury — wyjątkowy balans między pijalnością a złożonością.

WINIFIKACJA: Jest to odmiana późna; zbiory zaczynają się czasem pod koniec września, ale częściej w pierwszej dekadzie października — aby osiągnąć dojrzałość pozwalającą zachować jednocześnie kwasowość i aromatyczność. Po zbiorze, winogrona są macerowane wraz ze skórkami przez krótki czas, a fermentacja rozpoczyna się w zbiornikach cementowych, a następnie jest kontynuowana w nowych beczkach drewnianych. Dojrzewanie w drewnie okres (beczki o pojemności 5 hl -> bardzo małe, zatem kontakt z drewnem jest intensywny), w którym leżakuje na osadzie przez około 7-8 miesięcy w kontakcie z drożdżami (na osadzie), z cotygodniowymi mieszaniami osadu (batonnage), a następnie dojrzewa w butelce.

W KIELISZKU: Trebbiano 414 pokazuje intensywny, złoto-żółty kolor, mocniejszy niż przeciętny biały Trebbiano — sygnał maceracji i dojrzewania w drewnie. Obrzeża pozostają klarowne; wino ma gęstszą teksturę, na ściankach widoczne są lepkie „łzy”, zapowiadające pełne ciało.

NOS: pierwszej kolejności ujawniają się owoce o miąższu żółtym: dojrzała brzoskwinia, morela i dojrzała gruszka — te nuty prowadzą bukiet. Za owocem rozwijają się aromaty kwiatowe białych kwiatów i akacji, a następnie bardziej złożone, nuty wynikające z dojrzewania na osadzie i w drewnie: delikatna wanilia, kremowe tony drożdżowe, lekka nuta miodowa i subtelny tostowany dąb. Pojawiają się też wosk pszczeli, tarty cytrynowej, co daje wrażenie woskowo-drożdżowej, złożonej palety aromatów. To nos ewoluujący — przy napowietrzeniu ujawnia większą elegancję i głębię.

USTA: pełne i strukturalne: początek to esencjonalny owoc żółty (brzoskwinia, morela), dalej środkowa faza daje kremowość i nuty drożdżowe wynikające z dojrzewania na osadzie — tekstura jest jedwabista dzięki batonnage. Kwasowość jest wystarczająco żywa, by nadać winu „napęd” i odświeżenie, ale nie agresywnie; równowaga owocu, osadu i subtelnego drewna czyni wino dość uniwersalnym do parowania. W tle wyczuwalna nuta białego pieprzu, orzechowa i delikatna nuta migdałowa, która pojawia się przy ostatniej fazie łyku. Charakter ustowy jest bardziej „serio” niż „letni” — Trebbiano pokazuje, że potrafi być białym do dłuższego siedzenia przy stole.

FINISZ: długi i trwały: powracają żółte owoce, nuta brioche i delikatny tost, a na końcu mineralny, lekko gorzkawy akcent (skórka owocu lub migdał), który przeciwdziała słodkości i nadaje elegancką suchość. Posmak utrzymuje się długo, a w ustach zostaje przyjemna tekstura osadu, co dobrze współgra z bogatszymi potrawami.

NUTY DEGUSTACYJNE

FOOD PAIRING

To wino ma na tyle ciała i głębi, że dobrze odnajdzie się zarówno przy eleganckich daniach z owocami morza, jak i przy bardziej kremowych potrawach kuchni toskańskiej.

• Cacio e pepe — spaghetti z kremowym sosem z pecorino i świeżo zmielonym czarnym pieprzem — kremowość sera rezonuje z osadem wina, pieprz koresponduje z delikatnym akcentem przyprawowym w Trebbiano / Pasta alla carbonara (wersja klasyczna z guanciale) -> producent podkreśla te dwa dania, priorytetowo rezonujące z tym winem [!]

• Baccala alla livornese (solony i suszony dorsz) w lekkim sosie pomidorowym
• Fagottini di melanzane (bakłażanowe sakiewki z ricottą i pomidorem)
• Grillowana ośmiornica – Polpo alla griglia –  z oliwą i pietruszką
• Tortino di carciofi (małe tarty z karczochami i pecorino)
• Polędwica cielęca w sosie z musztardy Dijon i białego wina
• Roladki z indyka nadziewane szpinakiem i ricottą
• Pierś kurczaka nadziewana mascarpone i ziołami, sos z białego wina
• Polpette (klopsiki) cielęce w lekkim sosie pomidorowym
• Kotlety z cielęciny z beurre blanc i kaparami
• Szaszłyki z kurczaka marynowanego w cytrusach i rozmarynie
• Pieczona szynka z glazurą miodowo-musztardową
• Gratin z porów i ziemniaków z parmezanem
• Lasagne z pieczonych warzyw i beszamelem
• Risotto z borowikami i parmezanem
• Tarta z cebulą karmelizowaną i kozim serem
• Cannelloni z ricottą i botwinką, sos beszamelowy
• Krem z kukurydzy z chrupiącą szynką i natką
• Placki z cukinii z jogurtowym dipem i miętą
• Tandoori z kurczaka z jogurtem i limonką
• Krewetki w sosie kokosowo-limonkowym
• Pierożki Gyoza warzywne na parze z sosem cytrusowo-sojowym
• Pad Kra Pao z kurczakiem i dużą ilością bazylii
• Sushi z tuńczykiem i skórką pomarańczy
• Szechuańskie krewetki z lekko słodką glazurą
• Pilaw z jagnięciną i prażonymi migdałami

„414” to numer nadany posiadłości przez „Ente Maremma” podczas reformy rolnej w 1960 roku. W ramach tej reformy ziemie pozostałe po wielkich majątkach ziemskich zostały przekazane do uprawy rodzinom z całych Włoch, znanym jako „assignatari”. Rodziny te odziedziczyły dzikie i nieskażone terytorium, które zmusiło je do prowadzenia trudnej, często opartej na samowystarczalności, działalności rolniczej. Z tego powodu toskańska Maremma do dziś zachowuje swój pierwotny charakter. Od 1998 roku winnica pracuje na tym terytorium, położonym między morzem a wzgórzami, produkując wina „Podere 414” zgodnie z tym, co sugeruje natura rok po roku. Wina Podere 414 są w 100 % produkcji bio-organicznej. To znaczy, że winnica stosuje praktyki ekologiczne: brak pestycydów syntetycznych, naturalne podejście do gleby, zdrowie winorośli i środowiska. Winnica jest rodzinna, założona przez Maurizia Castelli, obecnie prowadzona przez jego syna Simone, który ma wykształcenie agronomiczne. Prace często wykonywane ręcznie, selekcja gron, podejście organoleptyczne i lokalne odmiany — wszystko z naciskiem na to, by zachować naturę terroiru. Winnice rozciągają się na powierzchni 22 hektarów. Winnice mają dużą gęstość sadzenia winorośli, co sprzyja mniejszym plonom na krzew i lepszej koncentracji smaków. Podere 414 deklaruje, że ich wina mają być wyrazem dzikiej natury Maremmy — jej słońca, kamienistych gleb, chłodniejszych nocy. Nie chodzi tylko o produkcję, ale o odnalezienie lokalnej „duszy” w winie.